Klinisch onderzoek en bloedanalyse
Door de patiënt te bevragen, evalueert de arts de duur, de ernst en de frequentie van de symptomen: diarree, buikpijn, koorts, gewichtsverlies, nachtelijk zweten… Soms wijst de geschiedenis van de patiënt zeer sterk op een inflammatoire darmziekte (waaronder de ziekte van Crohn). Tijdens het consult zal de arts ook aandachtig de buik palperen (betasten), op zoek naar pijnlijke zones. Hij kan ook een bloed- en stoelgangonderzoek laten uitvoeren in een laboratorium, om eventuele ontstekingsverschijnselen op te sporen.
Grondig darmonderzoek
Bij vermoeden van de ziekte van Crohn wordt er meestal een endoscopisch onderzoek voorgesteld om de diagnose te bevestigen. Daarbij wordt er een flexibel buisje ingebracht in het colon (dikke darm) en het laatste deel van de dunne darm, voorzien van een kleine camera. Tijdens dit onderzoek kunnen biopten genomen worden (stukjes weefsel die nadien microscopisch onderzocht worden). Doel: de diagnose bevestigen. Andere ziekten, zoals colitis ulcerosa (CU), kunnen immers zeer sterk gelijkende symptomen veroorzaken.
Radiologische onderzoeken
In sommige gevallen kunnen radiologische onderzoeken noodzakelijk zijn (buikscan, magnetische resonantie…). Ook al kunnen die uitgevoerd worden tijdens de diagnosestelling, toch zijn ze vooral nuttig om eventuele complicaties op te sporen.
Dit artikel werd gerealiseerd met de medewerking van Dr. Philippe Potvin, St. Jozef Bornem
