Een camera en een soepel buisje
Basisinstrument van dit onderzoek: de coloscoop, een soepel buisje waaraan een camera is bevestigd die wordt ingebracht langs de anus en die de wand van het onderste spijsverteringskanaal onderzoekt. Dit onderzoek heeft verschillende doelstellingen.
De eerste coloscopie dient om de diagnose te bevestigen, de letsels te lokaliseren en de omvang ervan te evalueren. Daarbij worden ook biopten van het darmslijmvlies genomen, om de diagnose te bevestigen via microscopisch onderzoek. De coloscopieën die nadien worden uitgevoerd, moeten nagaan of de geneesmiddelen werken, moeten het ziekteverloop opvolgen en op lange termijn alle letsels opsporen die kunnen leiden tot of wijzen op colorectale kanker.
De nodige voorbereiding
De camera kan alleen nauwkeurige beelden maken van de colonwand als het colon leeg is. Om de stoelgang te beperken krijgt de patiënt, meestal gedurende drie dagen voor het onderzoek, een vezelvrij dieet voorgeschreven. De dag voordien moet hij ook laxeermiddelen nemen.
Zo weinig mogelijk ongemak
Vlak voor het onderzoek spuit de arts een ontspannend middel in. Sinds enige tijd is dit onderzoek echter ook mogelijk onder verdoving. Het gaat daarbij niet om klassieke algemene anesthesie, maar om een lichte en korte sedatie waarbij de patiënt weliswaar even in slaap wordt gebracht, maar waarbij geen intubatie vereist is.
Linker coloscopie vs. volledige coloscopie
- Een linker coloscopie beperkt zich tot het rectum (endeldarm) en de linkerkant van het darmkanaal, waar zich de meeste poliepen en colonkankers bevinden. Voordeel: ze duurt minder lang dan een volledige coloscopie en vereist alleen een lavement dat één à twee uur voor het onderzoek kan worden uitgevoerd.
- Een volledige coloscopie onderzoekt het colon over zijn volledige lengte en wordt toegepast om de ziekte van Crohn te diagnostiseren. Nadeel: ze vergt een langere voorbereiding en is minder comfortabel voor de patiënt.
Dit artikel werd gerealiseerd met de medewerking van Dr. Philippe Potvin, St. Jozef Bornem
