"Aften" in het spijsverteringskanaal
Een ‘vuurhaard' die nu eens oplaait en dan weer uitdooft: zo zou je de ziekte van Crohn kunnen omschrijven. Opstoten en remissies wisselen elkaar dan ook voortdurend af. Opstoten gaan meestal gepaard met buikpijn, diarree en koorts, symptomen die tijdens remissies weer verdwijnen of toch duidelijk verbeteren. In het algemeen hebben die beginnende ontstekingsletsels veel weg van mondaften. Ze kunnen uitgroeien tot grotere ulceraties of zweren De ziekte van Crohn kan het hele spijsverteringskanaal aantasten, maar treft vooral de dunne en dikke darm (colon).
Een ontregeling van het immuunsysteem
Om de oorzaak van die ontsteking te begrijpen, moeten we gaan kijken naar het darmslijmvlies. Goed voor 400 m² van ons lichaam en bewoond door meer dan 12 miljard bacteriën. Die vormen samen de darmflora en helpen ons om het voedsel te verteren en vitamines te produceren. De afweer van ons spijsverteringsstelsel mag het dan ook niet te zeer gemunt hebben op die microbiële flora, maar moet tegelijk een immuunrespons op gang kunnen brengen tegen eventuele agressors. En daar ligt precies het probleem bij crohnpatiënten: hun immuunsysteem reageert excessief tegen de microbiële darmflora en tast de organen aan. Deze reactie veroorzaakt dan weer een chronische ontsteking van het darmslijmvlies.
Dit artikel werd gerealiseerd met de medewerking van Prof.Martine De Vos, UZ Gent
